تو مثل لاله ی پیش از طلوع دامنه ها
-که سر به صخره گذارد
غریبی و پاکی
تــــــو را
ز وحشت توفان
به سینه می فشرم
عجب سعادت غمگینی!
منوچهر آتشی یادش گرامی باد.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۱ آبان ۱۳۸۸ ساعت 14 توسط m.sahel
|