چکامه باور
از چکمه های زمانه
زخمهاآمده است
فرود.
که صدا میکند
بر فرق نگاه.
چکه چکه میچکد
از زخم ناباور
بر فرش نگاه باور امروز.
آینه شک و انتظار
همراست در راه.
اما:
ای آرزوی تنها باور.
بی دریغ مدار:از کارزار امید.
کاینرا :زخمها التیام بخشد
با پادزهر صبح پگاه.
۷مارت ۲۰۰۶
م.ساحل.
+ نوشته شده در سه شنبه ۱۵ فروردین ۱۳۸۵ ساعت 15 توسط m.sahel
|