در سکوت جاری شب

قـلعه تهی شد ز سرگذشت

پـشت این خاکستر تشنه ی ابر

روی آن تپـه ی روشن

غنچه و ساقه های سرسبز

چون بــرج

خیره شده اند از حصار

                       چــون لــب

                           تا بناگوش باز و دلشاد

                                    در آستانه ی نیلوفرها.