هنوز
شاید صدای گرسنه ی شکمی
تو را نفرین می کند
سفره ای جلوی پاهای چهارزانوی تو
نگاه به روزگار
افسارها گریخته و گسسته است
کسی هنوز
مشق های تمام نشده را
با مدادهای سیاه
تحریر می کند.
+ نوشته شده در جمعه ۳ اسفند ۱۳۸۶ ساعت 23 توسط m.sahel
|