وقتی لقمه نانی

تو را

به آرامگاه سفره تهی می کشد

و بازوی نحیف گرسنه

خشم هزاران خدای را

فریاد می کند

بهشت آرزو

یک گام به پیش است

اگر بدانی

              و بخواهی

که زنده می شود

با دستهای تـــو

و در دستهای تــو

شادی کنان بهار می رسد.