وقتی لقمه نانی
تو را
به آرامگاه سفره تهی می کشد
و بازوی نحیف گرسنه
خشم هزاران خدای را
فریاد می کند
بهشت آرزو
یک گام به پیش است
اگر بدانی
و بخواهی
که زنده می شود
با دستهای تـــو
و در دستهای تــو
شادی کنان بهار می رسد.
+ نوشته شده در شنبه ۱۵ دی ۱۳۸۶ ساعت 19 توسط m.sahel
|