نفس برآمد و کـــام از تـو بر نمی آید

فغان که بخت من از خواب درنمی آید

                                         (  حافظ     )

دی ماه

در خواب من

             فرو بسته است

امـــا همچنان

          سـحرگـاهان

         سحر شیری رنگ  در تجلی است

همچنان

در تجلی سـاحرانه

پــای بـگشوده از مــرز

روشنای روزهای رفـته

مــاهـیان لحظه هـا

در تــو می جویــد باز

با دیدی در چشــم ســرخ رگـــبـار

مـیان خورشـید های هـمـیشه.