ژاله اصفهانی شاعره مهاجر

روحش شاد و راهش پردوام باد

برای مردم رهرو

هزار راه رهائی و روشنایی هست

بهار آید و

         دوباره

            ژاله شود باز

تک تک و گروه گروه

پرندگان مهاجر

پر کشند به افق

به دشت و دمنها

دراین ســـفر

               امـــیـــد

                     بدرقه ایست

به باغ

       باد بـهـار آید

شکوفه های سیب

                  باز شوند

شما هم

          از نسیم دل

                      بانگ شادمانه زنید.