در گــشــود(ه شد)
پـــر کــشید(ه شد)
در آسمان آبــی(آبی)
اینچنین
در خــواب هــم نمی دید(بیدار)
با درون آشفتگی ها(صبور)
چــشـم سـاحـل
قلعه ای شد(کمین)
اینهمه
این ارمغان ها را کجا!
دریـــــا ؟
چــشـم پــرســش(سایه پرخاش).
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۳ مهر ۱۳۸۶ ساعت 21 توسط m.sahel
|