عـــا قل

        در باوری تلخ

هیاهوی پاسخ عقل را

بر لبه ی خش خش

               افتادن برگ

                            می بیند

اما

چه پنهان

           که صبح

                     خواهد دمید

 بی خاکستر یا خاکستر

             ســرخ یا مـنـفـجر.