زمین
خاک بارآوری باران است
که فواره ی فریاد را
با خویش می کشد
تجلی
خواب سنگین ساحرانه ای است
که احساس نیاز را
در خود می شناسد
و بر قفل های معجزه
دندان می ساید
هنگامه فــریاد
تـنـها
می تواند
لبخندی باشد
از دریچه تاریک
به آفتاب.
+ نوشته شده در سه شنبه ۲۶ تیر ۱۳۸۶ ساعت 18 توسط m.sahel
|