هوای تیره

با تک نوازی صدای ابر

پریشان شد و

تجلی وجودی آشکار

به مانند بادی بی قرار

پنجره را چهارطاق

                      گــــشود

اکنون دیگر

شکل حلزونی خانه

 با لرزه ای موج گونه

                        از هم می گسست و

 از جادوی جسم خاکی

بوی مجنون شهوت عشق

 سنگفرش زمین را

                  سرمست می کرد.