هوای تیره
با تک نوازی صدای ابر
پریشان شد و
تجلی وجودی آشکار
به مانند بادی بی قرار
پنجره را چهارطاق
گــــشود
اکنون دیگر
شکل حلزونی خانه
با لرزه ای موج گونه
از هم می گسست و
از جادوی جسم خاکی
بوی مجنون شهوت عشق
سنگفرش زمین را
سرمست می کرد.
+ نوشته شده در جمعه ۳۱ فروردین ۱۳۸۶ ساعت 7 توسط m.sahel
|