پاورچین و دلارام
در آینه سپیده دم
گیسوان رقصانش
بر سرچشمه ی نسیم بیقرار
می درخشید
و آب
در جاده ای نقره ای
تلالوء داشت و
ماهیان
فوج فوج
با شتابی بی دریغ
مفهوم آب را
آفتابی می کردند
و احساس
در حقیقت
تجلی می یافت.
+ نوشته شده در جمعه ۴ اسفند ۱۳۸۵ ساعت 18 توسط m.sahel
|