این عاشقان تشنه ی مهر

مرغان نغمه پرداز آسمان و دشت و بیشه

چون حیرتی به دیده

                  و حرفی به لب

تا خروشی ازین صحنه ی شب

اکنون

        من نیز

         سرگشته و حیران

          با نگاهی شرم و دستی خالی

            تا لحظه ی دیدار

               بر فرش سبز و سرخ و رنگین.