ای زیباترین لحظه ی پرشکوه

ای آرامش خاطر

در کدامین روز و ساعت

دنبال تو  باید گشت

در کوچه های مه آلود و سرد

و سخن از تو گفت

در کدامین کوچه باغ سرنوشت

همنشین چشمان ترم می گردی

بر کدامین قله

و در کدامین سو

امواج گیسوی طلائیت

                        به رویم می گشائی.

سایه ات از دور دستها

                     به فراخی و ژرفی است

                        در اندازه ی ژرفنای دره ی امید

                             با چهره ای

                                         همچون صبح ســـپید.