شب بوی تو

دشت ســـپید نظاره گر

به تماشا نشسته است

به روزگار خوش فـــردا

از گیسوی درازای شب

 تا نـسیم صبح رهـــا

مـعطر از تارک سکون

تا بـیدار شمایل نگاه.