یا حق

انسان حیوانیست اندیشمند

پر ادعا و همواره ضعیف

از گرسنگی شکم باد می گیرد

و از فرط سیری شکم باد

دانسته سر بلند می کند

و در وقتش

سر به خاک می افکند

گریان وجود می گیرد

و در مرگش می گریند

تاروپودیست بی سرانجام

عشق می ورزد

به آنچه داردو هست

تارش پــود می شود

به آنچه داشت و بود

در یک کلام

انسان ادعائیست که در پوچ نطفه می بندد

 خدایش بیامرزد.