یا حق
انسان حیوانیست اندیشمند
پر ادعا و همواره ضعیف
از گرسنگی شکم باد می گیرد
و از فرط سیری شکم باد
دانسته سر بلند می کند
و در وقتش
سر به خاک می افکند
گریان وجود می گیرد
و در مرگش می گریند
تاروپودیست بی سرانجام
عشق می ورزد
به آنچه داردو هست
تارش پــود می شود
به آنچه داشت و بود
در یک کلام
انسان ادعائیست که در پوچ نطفه می بندد
خدایش بیامرزد.
+ نوشته شده در دوشنبه ۲۲ شهریور ۱۳۸۹ ساعت 23 توسط m.sahel
|