صحرا آماده ی اسب سپید است
غنچه های خندون می ریزن
های می کشن
هوی می کشن
چنین بی شک
گل ـ اسب های وحشی گندمزار
سر می رسند
اسب سپید وجشی
اینک گسسته یال
بر آخور ایستاده غضبناک
سم می زند به خاک
شمشیر مرده است.
شاعران:شاملو-اخوان-آتشی.
+ نوشته شده در جمعه ۱ مرداد ۱۳۸۹ ساعت 22 توسط m.sahel
|