تبليغاتX
م. ساحل (شعری بر لب خشک دریا) -

م. ساحل (شعری بر لب خشک دریا)

شعر عریانی من بوسه ای می خواهد

باز موسم بادی وزیدن گرفت

سبز به روز بود

شقایق ها

چه خندان رقص می کردند

                  از آن روزنه ها

تو گویی

قلب آسمان تسخیر می کردند

و ناگه

انقباضی در گرفت

سیاه ابری مخوف با سایه اش

خورشید رخشان را کبود

 روی سبزقلب آن شقایق ها نشست.

بار خواهم  گشت

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه 26 خرداد1388ساعت 20  توسط m.sahel   |