تبليغاتX
م. ساحل (شعری بر لب خشک دریا)

م. ساحل (شعری بر لب خشک دریا)

شعر عریانی من بوسه ای می خواهد

حــال

   اکنونی است

              در مجاورت رودخانه ی زمان

                       با فصلی در سرزمین عشق

هـمـواره حال

  با جذر و مد مـدام

                      ایستاده است

                   در آشیانه ی زندگی 

                    مشتاق و سحرخیز

                             تا به حـال.

+ نوشته شده در  جمعه 30 فروردین1387ساعت 21  توسط m.sahel   | 

من

     در تو

            چون آشیانه

عشقی

              همچون عاشقانه

با تـــو

          آغازی دوباره

 شمعی

          در نگاهت ستاره

 خورشـــیـد

                  نگاهی عارفانه.

 

+ نوشته شده در  شنبه 24 فروردین1387ساعت 22  توسط m.sahel   | 

بازار و کارزار زندگی

به امید دل خوشی

در این روزگار نامرد غروب زندگی

روشنی های دروغین

هان کجاست!

آغاز روزهای دل خوشی

برای فتح قلب سرخوشی

ای همچنان جادوی ساغر و چنگ

موج روح سرخوشی

حکایتی است

لعنت بر خامشی.

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 22 فروردین1387ساعت 20  توسط m.sahel   | 

بی شک

زهر شب فرو می ریزد

بی شک

لشکر دیو دهشتناک فرو می پاشد

و از اینجا باز

پرتوئی دیگر

                  درخشان

                   از پنجره ی باز اتاق

                      بی گمان

                            رقص کنان

                                            با لبخند می آید.

+ نوشته شده در  شنبه 17 فروردین1387ساعت 18  توسط m.sahel   | 

زنده یاد بهار است

که پرچمک های گلستانش

مشام جان را

              پر نشاط می کند و

                                         ابر اندوه گیاه را

                                                             می شوید

هنگامی

        که دستان گرم سبزش

                 شادی طلوع آفتاب را

                                    از پنجره ی صبح گاهان

                                                 به ارمغان می آورد

         چـهره عـــشــق

                        نیز

                      گــشـوده می شد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 8 فروردین1387ساعت 19  توسط m.sahel   | 

سکه!

    هنوز

          توی جیبش می غلتد

اینبار

   جلینگ جلینگ می کند.

هسته ای

              در باغی به رنگ نخل

                                 به بالا رشد می کند

اینبار

   آقااصول گرا

              خبرش باد کرده است

         چرا که

                ماهی های حوض باغچه

                       با رقص در باران

                               عـمـو نوروز را

                                    به قـاب عشق می کشانند

     رسوائی سرهای بر دار

                    همچنان

                             می توان دیــــــد.

+ نوشته شده در  دوشنبه 5 فروردین1387ساعت 1  توسط m.sahel   | 

زمــان

روی اجاق سبز بـهـار

در حریق سـرد شکوفه ها

                           آهنگی می سراید

آتش زبانه می کشد

                   در اهتزاز توفان

                                شعله وار

کـنده ی سماجت تاریخ

 همواره

        چون ســــرو

               ایــســتــاده است.

+ نوشته شده در  شنبه 3 فروردین1387ساعت 22  توسط m.sahel   | 

آغازی با عشق

نوروزی

در پرتوی پاک بهار

چه زیبا و جاودانه میماند

اگر

گشوده شود

نفس باد صبا

              مشک فشان

عالم پیر

         جوان

چشم نرگس

          به شقایق

                     مشتاق.

روز هجران

           عاقبت

                در قدم باد بهار

                           می میرد.

+ نوشته شده در  پنجشنبه 1 فروردین1387ساعت 20  توسط m.sahel   |